د بلوچستان د وزیراعلیٰ میر سرفراز بګټي او د قومي اسمبلۍ د سپیکر سردار ایاز صادق ترمنځ ملاقات په ظاهره یو مثبت او د ستاینې وړ ګام دی، چې پکې د صوبې د پرمختګ، امن او امان، وفاقي همکارۍ او د ولس د فلاح او رفاه په اړه تفصیلي خبرې شوې دي. د قومي اسمبلۍ د سپیکر له خوا د بلوچستان د پرمختګ او ستونزو د حل لپاره د بشپړې همکارۍ ډاډ هم یو حوصله ورکونکی اړخ دی، چې څرګندوي وفاقي سطحه کې د بلوچستان ستونزو ته پام شته.
خو د دې ملاقات په رڼا کې یوه مهمه پوښتنه هم راپورته کېږي چې آیا د بلوچستان اصلي سیاسي او پارلماني ستونزو ته هغه مؤثره استازولي ترلاسه کېږي چې دې صوبې ته یې سخته اړتیا ده؟ د بلوچستان په څېر حساس او وروسته پاتې صوبې ستونزې یوازې د رسمي ملاقاتونو او عمومي ډاډونو له لارې نه شي حل کېدای، بلکې د دې لپاره یوه منظم، بااختیاره او اغېزمنه پارلماني تګلاره ضروري ده.
دا حقیقت خپل ځای لري چې په قومي اسمبلۍ کې د اپوزیشن لیډر په ګډون ګڼ شمېر اغېزمن سیاسي مشران موجود دي چې د قومي سیاست او صوبایي مسایلو ژوره پوهه لري. که دا ډول ملاقاتونه له همدې شخصیتونو سره یا له اړوندو وفاقي وزیرانو، په ځانګړي ډول د منصوبه بندۍ او پرمختګ له مهمو څانګو سره شوي وای، نو نه یوازې د بلوچستان ستونزې به لا په مؤثر ډول مطرح شوې وای، بلکې د حل لپاره به عملي لارې هم برابرې شوې وای.
د بلوچستان ستونزې یوازې د پرمختیایي منصوبو تر فهرست پورې محدودې نه دي، بلکې دا د انتظامي کمزوریو، د وسایلو د عادلانه وېش، امن او امان او د سیاسي استازولۍ له بنسټیزو مسایلو سره تړاو لري. له همدې امله ضروري ده چې د وفاق او صوبې ترمنځ اړیکې له رسمي کچې څخه ووځي او په یوه فعاله، نتیجه خیزه او اداروي بڼه بدل شي.
دا هم یوه سخته حقیقت دی چې که په پارلماني سطحه د بلوچستان غږ کمزوری وي، نو د دې صوبې ستونزې که هر څومره لویې هم وي، بیا هم په ملي پالیسۍ جوړونه کې هغه ځای نه شي ترلاسه کولی چې د هغې مستحق دي. له همدې امله اړتیا ده چې ټولې سیاسي قوې، که په حکومت کې وي یا په اپوزیشن کې، د بلوچستان مسئله د یوې ګډې ملي ذمه وارۍ په توګه وګوري او په دې کې مؤثر رول ادا کړي.
په پای کې باید دا خبره روښانه وي چې د بلوچستان پرمختګ یوازې د بیانونو یا ملاقاتونو له لارې نه، بلکې د عملي اقداماتو، قوي پارلماني استازولۍ او منظم وفاقي تعاون له لارې ممکن دی.
