د امریکا د ولسمشر ډونالډ ټرمپ دا ادعا چې د امریکا او د ایران د اسلامي انقلاب د ساتونکو ترمنځ پټ تماسونه شته، د سیمې په اوسنیو حساسو حالاتو کې یوه عادي خبره نه ده. ایران دغه ادعا رد کړې، خو د داسې متضادو څرګندونو موجودیت پخپله دا غوښتنه کوي چې پاکستان باید د ایران او امریکا ترمنځ په روان کړکېچ کې د هېڅ لوري ادعا پرته له کره وضاحت او ثبوت څخه وروستۍ حقیقت ونه ګڼي. پاکستان چې د جګړې د درولو او د خبرو اترو لپاره یې د سولې هڅې کړې دي، باید خپل ټول اقدامات د پاکستان د امنیت، اقتصادي ثبات، سیمهییزې سولې او ملي ګټو پر بنسټ تنظیم کړي. که د امریکا او ایران ترمنځ د ښکاره مخالفت تر څنګ پټ تماسونه هم موجود وي، نو پاکستان باید په ډېر احتیاط سره د دواړو هېوادونو د سیاستونو ارزونه وکړي او ځان له داسې شخړې څخه لرې وساتي چې مستقیمه ګټه ورته نه لري، خو د هغې زیانونه یې پاکستان ته رسېدای شي.
په پاکستان کې د بېلابېلو مسلکونو پیروان حق لري چې له خپلې مذهبي او روحاني رهبرۍ سره اړیکې ولري او خپل مذهبي باورونه په ازادۍ سره تعقیب کړي؛ خو د هېواد ملي سیاست، دفاعي تګلاره او بهرنۍ اړیکې باید د مسلکي، ملي او دولتي ادارو له لارې د پاکستان د ګټو پر بنسټ ټاکل کېږي. په همدې لړ کې د فیلډ مارشل له خوا د شیعه علماوو او قومي او مذهبي مشرانو سره لیدنه باید د ملي یووالي، داخلي ثبات او د هېواد د امنیت په چوکاټ کې وکتل شي. په یوه آف دی ریکارډ ناسته کې شوې خبرې په داسې ډول رسنیو ته رسول چې د ناستې د باور فضا زیانمنه کړي، د افسوس وړ عمل دی. حساسې ملي خبرې باید د سیاسي او مسلکي مسؤلیت له اصولو سره سم خوندي پاتې شي. په ورته وخت کې باید د داسې پېښو له امله په پاکستان کې د مسلکونو ترمنځ بې باوري پیدا نه شي، ځکه د هېواد ثبات د ټولو پاکستانیانو ګډه ذمه واري ده.
د امریکا د ولسمشر تازه ادعا دا پوښتنه لا مهمه کړې چې که واشنګټن او تهران له یوې خوا له یو بل سره ښکاره مخالفت کوي او له بلې خوا د پټو تماسونو ادعاوې هم مطرح کېږي، نو پاکستان ولې باید د داسې شخړې بار پر خپل اوږه واخلي چې نه پکې مستقیمه ملي ګټه لري او نه یې پایله روښانه ده؟ پاکستان باید له ایران څخه د دې ادعا په اړه واضح او د باور وړ وضاحت وغواړي، خو په عین وخت کې باید د امریکا ادعا هم پرته له تصدیق څخه د حقیقت په توګه ونه مني. اسلام آباد باید د ایران او امریکا ترمنځ د هر ډول جګړې یا احتمالي جګړهییزې هوکړې په اړه خپله تګلاره د خپل ملي مفاد له مخې وټاکي. که د سولې او جګړې په اړه د موجودو ژمنو او تفاهمونو دوام د پاکستان له ملي ګټو سره په ټکر کې وي، نو پاکستان حق لري چې له خپل دریځ څخه بیا کتنه وکړي او ځان له داسې شخړې څخه بېل وساتي. د پاکستان دولتي او امنیتي ادارې باید د سیمې پر هر بدلون، پټو تماسونو، نړیوالو صف بندیو او احتمالي پلانونو ژوره څارنه وکړي، څو هېواد د بل چا د جګړې د یوې داسې لوبې برخه نه شي چې اصلي هدف یې بل ځای وي، خو بیه یې پاکستان ادا کړي. ایران او امریکا دواړه باید پوه شي چې پاکستان د جګړې فریق نه، بلکې د سولې غوښتونکی ګاونډی دی؛ د پاکستان له خاورې، فضايي حریم، بندرونو او ملي امکاناتو څخه د هر ډول پوځي هدف لپاره کار اخیستل د پاکستان له ملي ګټو سره په ټکر کې دي.
